Verlaat afscheid van een overleden dierbare vanuit liefdevolle herinnering
Het verlies van een dierbare door overlijden geeft heel veel verdriet. Je hebt tijd nodig om te helen en het een plekje te geven. Op een bepaald moment wil je de draad weer oppakken en je weer gaan focussen op jouw leven.
Vraag jezelf af is dat, omdat jij voelt dat je dat weer aankunt. Of wil jouw omgeving dat van jou? Gewoon omdat het zo hoort.
Ieder persoon is anders. Ieder persoon rouwt op zijn/ haar eigen manier en heeft ook eigen tijd daarvoor nodig. De één heeft een aantal jaar nodig, de ander heel veel jaar. Weet dat alles okay is, zolang het bij jou past!
De één rouwt zelf en praat met vrienden of familie over de overleden dierbare.
De ander heeft begeleiding nodig om zijn/ haar eigen weg te herpakken.
Zo ook Lotte.
Zij heeft ongeveer 40 jaar geleden haar vader verloren door een ongeluk.
Echt afscheid heeft ze niet kunnen nemen, zo ging dat in die tijd.
Echt afscheid neem je als je je overleden dierbare nog kan zien, al is het een hand of voet. Zodat je herkenning voelt en ziet en weet het is echt waar.
Aan de ene kant heeft ze geen afscheid kunnen nemen door het ongeluk. Aan de andere kant werd in die tijd het belang van het afscheid nemen door een kind erg onderschat. Lotte mocht niet bij haar vader na zijn overlijden.
Daardoor is Lotte al 40 jaar op zoek naar verbinding met haar vader. Op zoek naar herkenning, overeenkomsten en bovenal antwoord op vragen.
Dat ze bewust is van deze behoefte, is ontstaan na een periode met energetische begeleiding.
We hebben tijdens een aantal sessies buiten eerst andere stukken bij haar ‘aangeraakt’.
Deze stukken mocht zij eerst opruimen.
Regelmatig kwam toch ook al haar vader erbij.
Hij verschijnt aan haar als een roodborstje.
Op een moment in de begeleidingsperiode voelde het passend dat zij afscheid zou gaan nemen van haar dierbare vader, via een ritueel buiten.
In een aantal weken voor het afscheidsritueel, heb ik haar al verbinding laten maken met haar vader via oefeningen. Stapje voor stapje, passend bij haar en bij haar vader. Zo mocht zij bijvoorbeeld voelen of zij vragen heeft aan hem en zo ja welke vragen.
Op het moment dat het goed voelde hebben we een datum afgesproken voor het afscheidsritueel.
De lokatie ontstond een paar dagen ervoor.
De dag voor het ritueel heb ik een Zielsafstemming gemaakt voor haar vader. Daarbij heb ik verbinding met hem kunnen leggen. Hij heeft informatie doorgegeven en vragen van Lotte beantwoord. Dit is een waardevolle start voor Lotte voor het afscheid.
Lotte en ik hebben elkaar ontmoet op een bankje. Vooraf heb ik mij ook op Lotte afgestemd. Hierdoor voel ik hoe het met haar gaat op dat moment en wat ze nodig heeft.
Ik voelde dat we samen op het bankje mochten blijven zitten.
Een boomstam aan het water en een eend trokken de aandacht. Vanuit rust en respect.
Op een moment komt er achter ons bankje een aantal auto’s langsrijden naar het parkeerterrein. Het was een herbeleving van de rouwstoet van 40 jaar geleden.
De mensen liepen met elkaar naar de brug.
Lotte voelde zich onzichtbaar, een toeschouwer, net als toen.
Op de brug wachtte de stoet op een auto, waarin een bruidspaar zat. Hun dag van het huwelijk.
Een nieuw begin voelde ik, ook voor Lotte.
De eend die al die tijd rustig in het water lag, was weg. Het was tijd voor het afscheidsritueel.
Beiden voelen we een plek in het bos aan het water, waar we naartoe mogen gaan. Onderweg wandelen we langs een kleine familiebegraafplaats. Hier zijn we een poosje, want Lotte krijgt ook hier wat inzichten. Ze mag afsluiten met een belofte aan zichzelf, wat ze vanuit haar hartsverbinding doet!
Samen lopen we naar de plek aan het water. Daar zien we een echtpaar Meerkoet, wat een nest aan het verhuizen is. Lotte gaat zelf verhuizen dus ook weer hier, de boodschap een nieuw begin.
Een aantal inzichten en herinneringen mag ze nog doorvoelen en herbeleven.
Dan is het tijd voor het afscheidsritueel.
Lotte heeft de foto van haar vader meegenomen. Tijdens de wandeling heb ik wat materiaal uit de natuur meegenomen die goed voelden. Lotte legt de foto neer. Als vanzelf ontstaan herinneringen. Lotte legt een foto erbij van haar samen met haar vader. Ik geef een steen die ik thuis intuïtief heb beschilderd met een hart en stralen. Lotte voelt en kijkt. Er ontstaat verdriet, blijheid en trots bij haar. Ze voelt zich zo verbonden met haar vader. De Zielstekening die ik voor Lotte heb gemaakt, geven haar opnieuw inzichten. Alle materialen leggen we bij de foto’s. Zo gaan we stapje voor stapje naar het afscheidsritueel.
Ik voel dat ik Lotte alleen mag laten en ga op een paar meter afstand zitten.
Lotte maakt puur vanuit haar hart verbinding met haar vader en kan alleen maar liefde voelen.
Ze voelt wat ze mag opschrijven op dat moment.
Terwijl ik op afstand zit, zie ik haar vader tegenover haar zitten. Ik mag een ‘bubbel’ maken in de energie, waardoor zij ongestoord samen kunnen zijn. Het is zo mooi, zo puur , zo liefdevol.
Dan zie ik Lotte, haar ouders, haar broer en haar zus erbij. Toen Lotte nog een baby was, op een grasveld, in de zon, blij, gezellig aan het picknicken en spelen.
En vooral aan het genieten met elkaar.
Lotte deelt met mij wat ze heeft opgeschreven.
Het is goed, het voelt compleet!
We bedanken de Meerkoetjes en de Natuur voor de mooie inzichten en gaan verder.
Lotte heeft voor haar gevoel nu een plek waar ze naar terug kan om bewust in verbinding te zijn met haar vader. Ze is al teruggeweest.
Lotte beseft dat ze een stukje verder is in haar verwerking…
Heb jij na het lezen van deze ervaring behoefte om hierover te praten?
Neem gerust contact met mij op.
Kijk gerust ook verder bij Verlaat Afscheid.
* Lotte is een fictieve naam. Voor het delen van dit verhaal heb ik toestemming van ‘Lotte’.
0 reacties